Tag Archives: vladimir miladinović

NAJAVA: Izložba, “Zlatno doba”, Vladimir Miladinović

 
Utorak, 25. septembar; 19h
Magacin, Kraljevića Marka 4, Beograd
 

ENG bellow ::::::::::

Konceptualna pozadina rada Zlatno doba sastoji se iz dve kritičke ravni. Sa jedne strane, predstavlja kritiku savremenih ideoloških praksi kasnog kapitalizma u oblasti rada i socijalne egzistencije, ali je i kritika socijalizma definisanog kao paradigma stabilnosti i socijalne pravde. Suština problema leži u činjenici da su obe ideologije viđene kao suplement jedna drugoj, i da rade u nekoj vrsti kohabitacije. Kapitalizam, u svom nestabilnom stanju, konstantno fantazira o nekoj sigurnoj socijalističkoj prošlosti. Tako je odgovor na osećaj krize, često viđen u nostalgičnoj idealizaciji prošlosti. U tom smislu, mi prisustvujemo produkciji binarnih opozicija između živog sećanja, kojeg više nema, i apstraktne racionalizacije istorije koja nam ostaje kao jedini trag prošlosti. U tim trenucima kreiranje odnosa sa socijalističkom prošlošću, izgleda kao povratak koji će doneti rešenje nekom misterioznom preciznošću. Žudnja za nečim čega u tom obliku nikada nije bilo, prošlost interpretira u skladu sa potrebama sadašnjice, tačnije, u skladu sa ideološkim fantazijama o tome šta je kod kuće. “Nostalgija je žudnja za domom, ali za domom koji više ne postoji, ili nikada nije ni postojao.” (Boym)

Ova nostalgična osećanja imaju za cilj da dopune nedostatke savremene ideologije i da pruže lažnu sliku stabilnosti. Problem je, u tome što socijalizam nikada nije postojao u obliku u kojem se uzima kao predmet fantazije. Jedna od glavnih stvari kojima se kapitalizam bavi jeste upravo projekcija drevnog doma o kojem fantazira. U ovakvoj konstalaciji, odgovor na osećaj krize se jedino može tražiti u nostalgičnoj idealizaciji prošlosti. Ovo je ideja koja nas nagovara da se opustimo i prepustimo ideologiji da nas vodi. Predstava nostalgije ka socijalizmu u formi fantazije, upravo ukazuje na savremeno stanje prekarnosti i opšte nestabilnosti.
Vladimir Miladinović
:::::::::::::::::::::::::::::::::::
Vladimir Miladinović je vizuelni umetnik, član Radne grupe Četiri lica Omarske, student Interdisciplinarnih doktorskih studija Univerziteta umetnosti u Beogradu, odsek za Teoriju umetnosti i medija. Završio je fakultet primenjenih umetnosti u Beogradu. Bavi se socijalno i politički angažovanim temama koje pokušava da vizualizuje kroz različite medije.
http://www.vladimirmiladinovic.blogspot.com/
:::::::::::::::::::::::::::::::::
Ujedno, izložba je deo projekta Kontekst kolektiva „Borba za autonomni prostor“

Podrška: Fondacija za otvoreno društvo i Sekretarijat za kulturu Beograda.

ENG::::::::::::::::::::::::::

Golden Age 

Conceptual background of this work has two separate dimensions. On one level, it is a critique of contemporary ideological practices of late capitalism in the field of labor and social existence. On the other, it is a critique of socialism, which is defined as a kind of paradigm of stability and social justice. The essence lies in the fact that, both ideologies are seen as compensation, which in fact, operates in a kind of mutual cohesion. Capitalism, in its unstable condition, fantasizes about the safe socialist past. Response to the sense of crisis is sought in nostalgic idealization of the past. Thus, we witness a production of a binary opposition between the living memory, which no more exists, and abstract rationalization of history, which is outstanding. In these moments the past looks like a return, which will bring the solution with some mysterious precision. Longing for something that has never actually existed and the past is interpreted in accordance with the needs of the present, or, in fact, in accordance with the ideological fantasies of what is at home. “Nostalgia is a longing for home, but for a home that no longer exist, or it never existed.” (Boym)

This nostalgic feeling has a purpose to supplement disadvantages of contemporary ideology and gives a false picture of stability. Problem is that socialism, which is the subject of imagination, in fact, never existed in that form. One of the basic things that capitalism does is projection of ancient home about which it fantasizes. Response to the sense of crisis is sought in nostalgic idealization of the past. This compels us to relax and give up critical thinking, or, in other words, to let the ideology guide us. Representation of nostalgia to socialism in the form of fantasy should, in fact, present the state of a modern precariousness and instability.
Vladimir Miladinović
::::::::::::::::::::::

Vladimir Miladinovic is a visual artist, member of Working Group Four Faces of Omarska. He graduated at the Faculty of Applied Arts in Belgrade, currently he is a PhD candidate at Belgrade University of Art, Interdisciplinary PhD Studies, Theory of Arts and Media. His occupations are socially and politically engaged stories and their visualization through various of media. http://www.vladimirmiladinovic.blogspot.com/

::::::::::::::::::::::::
Exhibition is a part of the programme: Encounters: The Future of European Integration, Political Economy and Culture: left critical perspectives; FB profile 
Also, exhibition is being realized within the Struggle for autonomous space project.
Support: Fundation for an Open Society and Secretariat for Culture of Belgrade.
Advertisements

NAJAVA: “Radnik u protestu”, izložba Vladimira Miladinovića

Utorak, 25. oktobar, 19h

Kontekst u mesnoj zajednici

Sala mesne zajednice „Studentski grad“, Narodnih heroja 30, II sprat, Novi Beograd (mapa)


IMG_2048c.jpg


“Radnik u protestu” je serija umetničkih radova koji se bave primerima neoliberalne cenzure gde se svaki vid protesta predstavlja tako da njegov suštinski zahtev, zapravo ostaje nevidljiv. Izvor zadovoljstva u savremenom neoliberalnom sistemu jeste mogućnost mase da konzumira. Prikazivanje protesta u formi spektakla pretvara ga u potrošački artefakt pročišćen svakog potencijalnog kritičkog mišljenja. Ono što ujedinjuje mase u savremenom neoliberalnom kapitalizmu jeste upravo moć konzumerizma – umesto da kritikujemo, trebalo bi da trošimo. Tako se protesti radnika prezentuju onako kako se očekuje da će biti “kupljeni” na najbolji način. Ovakvim medijskim reprezentacijama se, zapravo stvara polje političke i kulturalne sterilnosti gde dominira ideja da ništa novo ne može da se desi i da je svaka akcija beznadežna. Stvar je u tome da ovakva slika beznađa, zapravo, ide u koristi vladajućim elitama. Njena svrha je da nas u potpunosti pasivizira i da učini da nama dominiraju emocije.

Vladimir Miladinović

Vladimir Miladinović je vizuelni umetnik, član grupe “Četiri lica Omarske”, student Interdisciplinarnih doktorskih studija Univerziteta umetnosti u Beogradu, odsek za Teoriju umetnosti i medija. Završio je fakultet primenjenih umetnosti u Beogradu. Trenutno se bavi socijalno i politički angažovanim temama koje pokušava da vizualizuje kroz različite medije.
http://www.vladimirmiladinovic.blogspot.com/

Pored 25. oktobra (19h do 22h), izložba će biti otvorena za posetioce i tokom programa 29.10 (od 14h do 18h) i 1.11 (od 19h do 22h)

Program se održava u okviru festivala beogradske nezavisne kulture „Na sopstveni pogon“ http://www.seecult.org/blogs/na-sopstveni-pogon

Podrška:
Ministarstvo kulture, informisanja i informacionog društva
Opština Novi Beograd
Novobeogradska kulturna mreža

%d bloggers like this: